De eigenaars hadden de beslissing genomen om zich na hun pensionering  terug te trekken in hun landhuis. Het oudere huis toen had een zekere charme maar bood niet het comfort voor een permanente verblijfplaats. De schuur aangebouwd aan het huis, deed dienst als garage en bergplaats. Het idee was om in dit groot volume een nieuwe leefruimte te maken met een keuken, zonder te veel het oude huis te verbouwen.

De vragen van de bouwheer waren de volgende:

*  De bestaande woning had kleine vensters die uitgaven op andere gevels en aanpalende daken of op de straat. Er was de wens om een uitzicht te hebben op het eigen pand en op het landschap.

*  De bestaande trappen waren smal, te stijl en gevaarlijk. Het was nodig om deze te vervangen, wat meer veiligheid en comfort garandeerde.

*  Het huis voorzien voor een verblijf van personen met een zekere leeftijd, die er de laatste periode van hun leven wilden doorbrengen, moest worden aangepast  aan een verminderde mobiliteit, voor een misschien wel langere periode.  Daarom was er de vraag om op het gelijkvloers alle behoeften te voorzien die een koppel nodig heeft: een keuken, living, bureel, sanitair en slaapkamers, met tegelijkertijd het behoud van een tweede logement in dezelfde woning.

*  In architectentaal, het was duidelijk dat er een scheiding moest zijn tussen het nieuwe en het oude gedeelte.

 Het verlangen van de eigenaars was duidelijk ook om de authenticiteit van het bestaande huis te bewaren, gesitueerd begin de 19^de eeuw, ergens gebouwd rond 1805-1820.

Antwoorden van architect en binnenhuisarchitect :

Na analyse bleek snel dat de schuur niet groot genoeg zou zijn. Ze had bovendien niet voldoende vensters langs de voorzijde om de living te verlichten, en het gevraagde uitzicht te garanderen.  Een uitbreiding van het huis was dus noodzakelijk.

De uitspringende vormen van de nieuw aangebrachte volumes, brachten een dialectiek op gang tussen de moderne levensruimte en het oude gedeelte van 200 jaar oud.

Het oude en het nieuwe liepen door elkaar heen, en het contrast was een opwaardering voor beiden.

De nieuwe grote raamvlakken openden perspectieven tot in de kleinste uithoek van de eigendom. Het oude woongedeelte echter werd nagenoeg bewaard in zijn  originele staat, met de kleine vertrekken, lage plafonds en zichtbare balken, en oude vloeren en parket.

De nieuwe volumes, de gevels en het dak werden bekleed met koper, wat een rustiek aspect geeft en tegelijk modern oogt, en door zijn aardse kleuren en houttinten mooi samengaat met de landelijke context van het noorden van het land.