Obiekt jest położony przy końcu alei Cortes Valencianas, naprzeciwko Centrum Konferencyjnego. Z powodu swojego uprzywilejowanego usytuowania, razem z Centrum Konferencyjnym i hotelem tworzy "bramę wejściową" do Walencji i punkt początkowy Ademuz, jednej z najbardziej dynamicznych osi miasta. W tym kontekście zaproponowano odmienną architekturę – nieco ekspresjonistyczną a zarazem marzycielską i realistyczną, będącą bodźcem dla kreatywności.

Budynek został zbudowany tak, aby częściowo uwolnić go od charakterystycznej geometrii i jest zwieńczony pofalowanym dachem, widocznym z okalających wysokościowców. Kasyno posiada dwie kondygnacje ponad i trzy poniżej poziomu gruntu, z których dwie najniższe mieszczą parking. Główna elewacja budynku jest zwrócona w stronę alei Cortes Valencianas i cofnięta, aby utworzyć monumentalne schody, które zapraszają do głównego wejścia. Cofnięcie to tworzy hol, który funkcjonuje jako przestrzeń przejściowa między przestrzenią publiczną a prywatną.

Ponad tą przestrzenią unosi się potężna markiza w kształcie łodzi, pokryta kompozytem poliestrowym, która wita gości wchodzących do głównego holu.

Ze względu na bliskość wysokościowców, dach będzie widocznym elementem budynku został, więc potraktowany jako piąta elewacja. Miejsca na instalacje zaprojektowano tak, aby zminimalizować ich wpływ na wygląd. Kształt dachu jest dostosowany do wymogów instalacji paneli solarnych.

Budynek jest zorganizowany w dwóch, różnej wielkości strefach ‑ pierwsza z nich, bliższa elewacji obejmuje wszystkie pomieszczenia publiczne, druga, stanowi kręgosłup komunikacji pionowej i jest przeznaczona dla pracowników i instalacji. Pomieszczenia specyficzne dla poszczególnych gier, z wieloma wejściami dla publiczności i pracowników są usytuowane na parterze i pierwszym piętrze.